I. تعاریف اصلی و تفاوت های اساسی
1. کفپوش مایع
ذات: رزین/ملات مایع روی-محل اعمال/گسترش می‌شود، برای تشکیل یک کف بدون درز، یکپارچه، سفت/نیمه صلب که به طور یکپارچه با زیرلایه می‌پیوندد، سخت می‌شود.
دسته بندی های اصلی:
کفپوش اپوکسی: بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، در نسخه های نازک-روکش، خود تراز، ملات، ضد-استاتیک، و ضد خوردگی موجود است.
پلی یورتان (PU/Polyurethane): خاصیت ارتجاعی بهتر، مقاومت در برابر آب و هوا/شیمیایی قوی تر، مناسب برای محیط های سنگین-و مرطوب.
خود تسطیح-بر پایه سیمان-: یک ماده معدنی که عمدتاً برای تسطیح یا عملیات سطحی ساده استفاده می‌شود.
ساختار: پرایمر ← پوشش میانی (ملات/بتونه) ← پوشش رویی (1-2 لایه)، ضخامت کل 0.5-5 میلی متر (8-10 میلی متر برای بارهای سنگین).
2. کفپوش پی وی سی (کفپوش پی وی سی / کفپوش وینیل)
ماهیت: کفپوش کامپوزیت ارتجاعی رول/کاشی از پیش ساخته شده، با استفاده از سیستم‌های قفل چسب/کلیک{{2} بر روی سایت نصب شده، با درز (رول‌ها را می‌توان جوش داد).
دسته‌های اصلی: کامپوزیت همگن، چند لایه (جامد/فومدار/نیمه-جامد/نیمه-فومدار)، کفپوش قفلی LVT/SPC-.
ساختار: لایه UV ← لایه سایش ← لایه چاپ شده ← لایه تثبیت کننده فایبرگلاس ← لایه زیرین جامد/فوم دار.
II. تمایز عملکرد کلیدی
III. مقایسه ساخت و ساز
مواد مایع دارای دوره ساخت طولانی هستند و در حین ساخت قابل استفاده نیستند. آنها به صافی سطح بسیار بالایی نیاز دارند، در غیر این صورت ممکن است لایه برداری یا برآمدگی رخ دهد. آنها در طول ساخت و ساز بو تولید می کنند و نیاز به تهویه طولانی مدت دارند.
کفپوش پی وی سی دوره ساخت کوتاهی دارد و بلافاصله پس از ساخت قابل استفاده است. نیازی به صافی سطح بالایی ندارد، فقط سطح تمیز باشد. کل فرآیند ساخت و ساز بدون بو است و دارای امتیاز حفاظت از محیط زیست بالایی است.
